2013-11-29

GLICOPIRRONIO BROMUROA EZ DA TIOTROPIOA BAINA HOBEAGOA BGBK (Biriketako Gaixotasun Butxatzaile Kronikoa)KASUETAN


 Biriketako Gaixotasun Butxatzaile Kronikoaren (BGBK) kasuan TIOTROPIOAK, gaixotasun honek ekar ditzaken   larritzeak gutxitzeaz gain,arnas funtzioa eta bizi kalitatea  hobetzen dituela erakutsi zuen UPPLIF izeneko entsegu klinikoan.

Atera berri den Glicopirronio bromuroa, Tiotropioa baina hobea den galdera otu zaigu . Erantzuna  lortzearren, GLOW2 entseguaren azterketa kritikoa egin dugu gaur, taldeko saioan.
Entsegu honetan, zoriz banatu ziren  BGBK zuten 40 urtetik gorako  1066 paziente, Glikopirronio, plazebo edo tiotropio taldeetara 2/1/1 proportzioan eta 12 astetara  FEV1 neurtu zieten (lehen mailako aldagaia).
Bigarren mailako aldagaien artean  disnea maila,  gaixotasunaren larritzeak eta segurtasuna neurtu zituzten  1,12 eta 52  astetara. 
Kalitate aldetik hau esan dezakegu :
-Taldeak antzekoak suertatu ziren hasieran. 
-Zoria  nola egin duten ez dute azaldu. 
-Itsutasuna gorde dute Glikopirronio eta plazeboarekin baina ez tiotropioarekin

EMAITZAK

Plazeboarekin alderatuta aldagai guztiak Glikopirronioaren alde ateratzen dira baina Tiotropioarekin antzekotasuna azaldu du.

RESULTADOS

Comparado con placebo el bromuro de glicopirronio resultó mejor en todas las variables pero no ha demostrado diferencias significativas respecto a tiotropio 


2013-11-14

KRIOTERAPIA MUKOSITISAREN PREBENTZIOAN


Mukositisa,gaixo onkologikoen ohizko konplikazioa izaten da.
Datu base ezberdinetan hainbat bilaketa egin ondoren, estudio batzuk aurkitu ditugu eta horien artean Cochrane Plus-eko errebisio sistematiko bat: “ Helen V Worthington” (aurretik aipatutako ikerketak biltzen dituena) eta eguneratuagoa dagoen beste errebisio bat “Peterson DE-rena”.
Errebisio hauetan krioterapiaren erabilera gomendatzen dute ( ebidentzia ahularekin). Hala ere estudio gehiago egitea gomendatzen dute paziente gehiagorekin eta hobeto diseinatuta

La mucositis es una de las complicaciones más frecuentes de los pacientes oncológicos durante su tratamiento.
Tras hacer búsqueda en diferentes bases de datos hemos encontrado varios estudios y, entre ellos, una revisión sistemática de la Cochrane Plus: "Helen V Worthington" (que incluye los estudios anteriormente citados) y otra revisión más actualizada de "Peterson DE".
En estas revisiones recomiendan (con nivel de evidencia débil) el uso de la crioterapia . No obstante aconsejan realizar nuevos estudios con mayor número de pacientes y mejor diseñados.

2013-11-07

NOLA JOKATU, SINTOMARIK GABEKO DIABETIKO BATI ORKATIL/BESO INDIZEA ALTERATUA TOPATUZ GERO.


Lehen arretan, orkatil/beso indizea diabetiko batzuen kasuan egiten da, beti ere hankaren itxura okerra,tenperatura hotza edo pultsu falta antzemanez gero . Adierazle honen balioari buruzko galderak sortu zaizkigu eta US Preventives Task Force-k 2013an (laburpena/testu osoa) argitaratutako kalitate oneko azterketa sistematikoak  galdera hauen erantzunak ematen dizkigu :

1.-Orkatil/beso indizea baliozko diagnosi proba da sintomarik gabeko pertsonen kasuan?


Sentikortasun exkaxa (%15-20koa) baina espezifikotasun handikoa (ia %100koa) azaldu du Suedian egindako kalitate baxuko ikerketa batek. 

2.-Orkatil/beso indizea alteratuak balorerik badu gaixotasun kardiobaskular adierazle bezela?
Bai. 18 kohorte aztertu ondoren  indizea 0.90 azpitik edukitzeak badu zerikusia, etorkizunean, gaixotasun kardiobaskularra izateko arriskuarekin, gizonetan zein emakumetan, 
Beti ere, ikerketa mota hauen mugak kontuan hartu beharrekoa dira, talde alderatzaile jarraipenen luzaera eta definizoen arteko ezberdintasunagatik.

3.-Indizea alteratua baina sintomarik gabekoei, tratamendu goiztiarra jartzeak  kaltea  baina onura  gehiago  dakar?  

Aspirinak ez du eraginkortasunik erakutsi gaixotasun KB sahiesteko garaiean. 2010ean blogean egindako sarrera honetan azaldu genuen bezela ; bertan ere esaten genuen gisa, AHRQ 2013an argitaratutako txostenak dio Klopidogrela, aspirina baina eraginkorragoa dela, CAPRIE ikerketan oinarriturik  




















2013-10-22

DIABETIKOEI EGITEN ZAIEN OINAREN BAHEKETA ERAGINKORRA DA?


Baheketak Frame y Carlson-en baldintzak bete behar ditu
1.-Antzeman nahi dugun gaixotasuna garrantzizkoa izatea 
2.-Erabili beharreko tresna edo proba erraza, sentiberatasun handikoa eta merkea izatea
3.-Positiboak suertzaten direnak zihurtatu ahal izateko, espezifikotasun handiagoa duen proba eskura izatea 
4.-Antzematen den gaixotasunarentzako tratamendua izatea.

Diabetikoen kasuan, egiten zaien baheketetako bat, oina aldian-aldian ikuskatzea da; gida guztiek gomendatzen  dute egieta, ultzerak eta anputazioak sahiesteko helburuarekin 

Ikuskapen horretan honako hau egiten dugu:
oinaren itxura eta tenperatura ikusi, pultsuak antzeman eta monofilamento bidez, bibrazio sentiberatasuna neurtu
Orkatil-beso indizea(adierazlea) ez dugu kasu guztietan egiten.  

 Benetan eraginkorra da egiten dugun baheketa hau? galdera honi erantzuteko entsegu klinikorik ba ote dagoen bilatzen aritu gara eta 2013an Ozdemir BAk argitaratu duen  azterketa sistematikoa topatu dugu.Metodologikoki ondo egina dago baina harridura sortu digu 6 ikerketa besterik ez dituztelako topatu eta hauetatik, 2 soilik dira  entsegu klinikoak.
Heterogeneotasun handia topatu dute bai diabetikoen ezaugarrien artean(dialisian daudenak arraza ezberdinak, etab...), bai baheketa egiteko moduen artean, nahiz eta gehienek guk egiten duguna egiten dute gutxienez, eta baita jarraipen maiztasun eta tratamenduen artean ere. Orkatil-beso indizea gutxi batzuk egiten dute beti ere aurreko ikuskaritzan okerren bat topatuz gero. Heterogeneotasuna dela eta ezin dute neurri orokortua eman baina banan bana aztertuta, guztiek baheketaren eraginkortasuna adierazten dute. Autoreek diote ebidentzia  maila ahula izanda ere, baheketa justifikatua dagoela.
Beraz, baheketaren  alde egin dezakegu.

Hurrengorako galdera...Zer egin sintomarik gabeko diabetiko bati  orkatil/beso indizea alteratua egonez gero .

2013-09-17

Leku altuetara bidaiatzen dugunean, mendiko gaitza prebenitzeko ¿ Acetazolamida hartzea gomendagarria al da?

Azterketa sistematiko ugari topatu ditugu eta, hauen artean, Uptodate-n 2013-ko martxoko errebisio bat aukeratu dugu
Mendiko gaitza eta altuerako garun-edema bereizten dituzte. Gaixotasun bera da, baina fase desberdinetan.
Hauexek dira mendiko gaitza agertzearengan eragina izango duten faktoreak: pertsonaren suszeptibilitatea,  ze altituderaiño heldu garen eta igotzeko azkartasuna. Beraz, gure bidaia planifikatzeko orduan, azken bi alderdi hauek kontutan izatea oso garrantzitsua izango da.
Acetazolamidak altitudera egokitzea bizkortzen du. Eguneroko dosia eztabaidan dago 750 mg-tara arte, baina normalean, altitude bera mantenduta, hiru egunetan 12 orduro 125-250 mg hartzea nahikoa izango da (250mg-ko dosiarekin ebidentzia handiagoa dago).
Acetazolamidaren ondorio kaltegarri esanguratsuena  iñurridura da (parestesiak).
Mendiko gaitza duten pertsonek, sintomak desagertu arte, ez dute altitude gehiagora igo behar eta jarduera fisikoa mugatu behar dute. Sintomak kontrolatzeko tratamendua hartu daiteke.
Dexametasonak, mendiko gaitzako sintomak arintzeko balio badu ere,  ez du aklimatazioa hobetzen.
Altuerako garun-edema izanez gero berehalako interbentzioa eskatzen du: altitudetik jeistea (garrantzitsuena), dexametasona, oxigenoa eta  tratamendu hiperbariko.

Viaje a gran altura: ¿se recomienda tomar Acetazolamida para prevenir el “mal de altura”?

Hemos encontrado varias revisiones sistemáticas sobre la prevención y tratamiento del mal de altura, entre las que hemos elegido una revisión de marzo-2013 en Uptodate.
Diferencian entre mal agudo de montaña y edema cerebral de altitud, que son una misma patología pero en diferentes estadios.
La aparición del mal agudo de montaña va a depender principalmente de la susceptibilidad individual, altura alcanzada y la velocidad de ascenso, por lo que va a ser primordial tener en cuenta los dos últimos aspectos a la hora de planificar nuestro viaje.
La Acetazolamida acelera la aclimatación a la altitud. La dosis se debate hasta 750 mg día pero, habitualmente, es suficiente con 125-250 mg c/ 12h durante 3 días mientras se está a una misma altitud (hay mayor evidencia para la dosificación de 250mg c/12h).
Los efectos secundarios mas frecuentes de la Acetazolamida son las parestesias.
Personas con síntomas de mal agudo de montaña no deben ascender a mayor altitud hasta que los síntomas hayan desaparecido y limitar la actividad física. Se puede tomar tratamiento sintomático.
La dexametasona alivia los síntomas del mal agudo de montaña, pero no mejora la aclimatación.
El edema cerebral de altitud requiere intervención inmediata: descender (es la medida más importante), dexametasona, oxigenoterapia y terapia hiperbárica.

2013-09-16

AEBI-en (angiotentsinaren entzima bihurtzailearen inhibitzailea=IECA) erabilpen berria?

AEBI-ek  (angiotentsinaren entzima bihurtzailearen inhibitzailea=IECA) plazeboarekin alderatuta, fibrilazio aurikularraren errepikapena  sahiestu dezaketen begiratu dute azterketa sistematiko honetan. 
Osatzeneko EOOko bi taldekideen artean egin dugu azterketa kritikoa eta hau ondorioztatu dugu : AEB-ek, fibrilazioaren errepikapena gutxitu dezakete
Hemendik lortu dugu algoritmoa 
baina ikerketa gehiago behar dira.

2013-09-03

Ekintza prebentiboak : urre balioa dute guztiak?

lagun baten bidez iristi zait Enrique Gavilanek egindago aurkezpen hau .

Actividades preventivas en la mujer con resultados Contraintuitivos 

Hausnarketarko oso interesgarria iruditu zait